stopa


stopa
STOPÁ1, stopéz, vb. I. intranz. (Despre vehicule) A se opri. ♦ tranz. A opri din mers un vehicul. – Din fr. stopper.
Trimis de LauraGellner, 25.07.2004. Sursa: DEX '98

STOPÁ2, stopéz, vb. I. tranz. A repara o ţesătură rărită sau ruptă, imitând modelul ţesăturii, astfel încât să nu se mai distingă locul reparat. – Din fr. stopper.
Trimis de LauraGellner, 25.07.2004. Sursa: DEX '98

STOPÁ vb. a (se) opri. (Maşina stopa brusc.)
Trimis de siveco, 05.08.2004. Sursa: Sinonime

stopá (a opri; a repara o ţesătură) vb., ind. prez. 1 sg. stopéz, 3 sg. şi pl. stopeáză
Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic

A STOP//Á1 stopaéz 1. intranz. (despre vehicule, mecanisme etc.) A se opri din mers. 2. tranz. A face să-şi întrerupă mişcarea. /<fr. stopper
Trimis de siveco, 22.08.2004. Sursa: NODEX

A STOP//Á2 stopaéz tranz. (ciorapi, tricouri etc.) A repara, prinzând ochiurile scăpate şi oprind deşirarea, destrămarea lor. /<fr. stopper
Trimis de siveco, 22.08.2004. Sursa: NODEX

STOPÁ1 vb. I. 1. intr., tr. A (se) opri (o mişcare, o acţiune). ♦ (Despre vehicule) A (se) opri. 2. tr. A opri mingea (cu piciorul la fotbal) sau pucul (la hochei). [cf. fr. stopper, engl. stop].
Trimis de LauraGellner, 28.09.2005. Sursa: DN

STOPÁ2 vb. I. tr. A repara fin o stofă ţesând firele rupte. [< fr. stopper].
Trimis de LauraGellner, 28.09.2005. Sursa: DN

STOPÁ1 vb. I. intr., tr. a (se) opri (o mişcare, o acţiune). ♢ (despre vehicule) a (se) opri. II. tr. a opri mingea (cu piciorul, la fotbal) sau pucul (la hochei). (< fr. stopper)
Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN

STOPÁ2 vb. tr. a repara fin o stofă ţesând firele rupte. (< fr. stopper, germ. stoppen)
Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN

Dicționar Român. 2013.

Look at other dictionaries:

  • stopa — stòpa ž <G mn stȏpā> DEFINICIJA 1. meton. otisak tabana ili obuće (u pijesku i sl.); trag 2. a. pov. jedinica mjere za dužinu, različitih veličina b. jedinica mjere za dužinu, uglavnom u anglosaksonskim zemljama (30,48 cm) 3. knjiž.… …   Hrvatski jezični portal

  • stopa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. stopapie; lm D. stóp {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} u człowieka i większości ssaków: najniższa część kończyny dolnej składająca się ze stępu, śródstopia i palców, opierająca… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stopă — stópă s. f., pl. stópe Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic  STÓPĂ s.f. (mar.) Dispozitiv de siguranţă care blochează lanţurile folosite la bordul navelor. [cf. engl. stopper]. Trimis de LauraGellner, 28.09.2005. Sursa: DN …   Dicționar Român

  • Stopa — (Mehrzahl Stop), der polnische Fuß von 1818–49 = 1/6 Sażén oder 28,8 cm, vorher = 29,23 cm; vgl. Cal …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • stopa — ż IV, CMs. stopapie; lm D. stóp 1. «u człowieka i większości ssaków: najniższa część nogi, opierająca się na ziemi przy staniu i chodzeniu, przystosowana do dźwigania ciężaru ciała; także odcinek odnóży owadów» Drobna, długa, krótka, kształtna,… …   Słownik języka polskiego

  • stopa — 1. Być z kimś na jakiejś stopie «być z kimś w jakichś stosunkach»: Antek plótł trzy po trzy, widać było, że jest z tymi pannami na przyjacielskiej stopie. J. Iwaszkiewicz, Sława. 2. Mieć kogoś, coś u swoich stóp a) «podporządkować sobie kogoś lub …   Słownik frazeologiczny

  • stopa — 1 stopà (rus. cтoпa, brus. cтaпa) sf. (2) NdŽ, BŽII478 popieriaus kiekio vienetas (1000 lapų): Penkios stòpos popieriaus DŽ1. | Palaisčiusi gėles ir sudėjusi taisyklinga stopa (krūva) išmėtytas ant pianino gaidas, ji pažiūrėjo į virdulį V.Mont …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • stópa — e ž (ọ) nav. mn. navadno lesena priprava, v kateri se s tolčenjem odstranjuje trši ovoj žitnih zrn: stope gredo, topotajo; voda žene stope; prinesti proso v stope; luščiti, phati ajdo, ječmen v stopah / stope se dvigajo in spuščajo, enakomerno… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • stôpa — tudi stópa e ž (ó; ọ) 1. redko korak, stopinja: vsako stopo je moral preudariti 2. alp. razpoka, izboklina v steni, ki plezalcu omogoča, da se opre, stopi; stop1: v skalah je nastalo več majhnih stop; plezal je od stope do stope …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • stopá — vb., ind. prez. 1 sg. stopéz, 3 sg. şi pl. stopeázã …   Romanian orthography