bucefal

bucefal
búcefal s. m., pl. búcefali
Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic

BÚCEFAL s. m. (fam.) cal de luptă sau de paradă. (<fr. bucéphale)
Trimis de raduborza, 14.12.2005. Sursa: MDN

Dicționar Român. 2013.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • bucefał — m IV, DB. a, Ms. bucefałale; lm M. y książk. «koń pod wierzch, rumak, zwłaszcza ognisty» Dosiadł bucefała. ‹od imienia konia Aleksandra Wielkiego› …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”