aerobioză


aerobioză
AEROBIÓZĂ, s.f. Formă de viaţă a unor organisme, care consumă oxigenul molecular liber din aer1. [pr.: a-e-ro-bi-o-] – Din fr. aérobiose.
Trimis de ana_zecheru, 13.09.2007. Sursa: DEX '98

aerobióză s. f. (sil. -bi-o-), g.-d. art. aerobiózei
Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic

AEROBIÓZĂ f. biol. Formă de viaţă a microorganismelor aerobe. /<fr. aérobiose
Trimis de siveco, 22.08.2004. Sursa: NODEX

AEROBIÓZĂ s.f. (biol.) Formă de viaţă a microorganismelor aerobe. [< fr. aérobiose, cf. gr. aer – aer, bios – viaţă].
Trimis de LauraGellner, 22.02.2006. Sursa: DN

AEROBIÓZĂ s. f. mod de viaţă al microorganismelor aerobe; oxibioză. (< fr. aérobiose)
Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN

Dicționar Român. 2013.

Look at other dictionaries:

  • aerobioza — aerobióza ž DEFINICIJA ukupnost aeroba, zajednica aeroba u povoljnim životnim uvjetima; aerobija ETIMOLOGIJA aero + bioza …   Hrvatski jezični portal

  • aerobioza — ż IV, CMs. aerobiozazie, blm biol. «życie w atmosferze zawierającej tlen» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • aerobióza — e ž (ọ̑) biol. pridobivanje življenjske energije z uporabo prostega kisika …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • oxibioză — OXIBIÓZĂ s.f. (biol.) Prezenţă a oxigenului într un proces biochimic aerob. [pr.: bi o ] – Din germ. Oxybiose, engl. oxybiosis. Trimis de ana zecheru, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  oxibioză s. f. (sil. bi o ), g. d. art. oxibiózei …   Dicționar Român

  • oksybioza — ż IV, CMs. oksybiozazie, blm 1. → aerobioza 2. biochem. «proces biochemiczny zachodzący w organizmie z udziałem tlenu pochodzącego z atmosfery, np. tlenowy rozkład kwasu pirogronowego w komórkach zwierzęcych i roślinnych; proces aerobowy» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • aerobija — aeròbija ž DEFINICIJA v. aerobioza ETIMOLOGIJA vidi aerobi …   Hrvatski jezični portal