ambaras


ambaras
ambarás s. n.
Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic

AMBARÁS s.n. (Rar) Încurcătură, confuzie. [pl. -suri. / < fr. embarras].
Trimis de LauraGellner, 27.10.2004. Sursa: DN

Dicționar Român. 2013.

Look at other dictionaries:

  • ambaras — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. ambarassie {{/stl 8}}{{stl 7}} zamieszanie, kłopot, zmartwienie; tarapaty : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niezły ambaras. Narobić ambarasu. <fr.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ambaras — m IV, D. u, Ms. ambarassie; lm M. y przestarz. «kłopot, trudności; tarapaty» Mieć z kimś, z czymś ambaras. Narobić ambarasu. Wprawić kogoś w ambaras. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • Mahavira — Vardhamana Mahavirá (16 de abril del 549 a. C. – 10 de noviembre del 477 a. C.) fue un santo indio, iniciador del yainismo (en inglés jainism), una doctrina hinduista que rechazaba el sistema de castas, la autoridad de los… …   Wikipedia Español

  • Ordubad (city) — Ordubad   City and Municipality   …   Wikipedia

  • naraz — 1. «nagle, nieoczekiwanie» Naraz otworzyły się drzwi. Naraz poczuł zmęczenie. Było już późno, gdy naraz ktoś zadzwonił. 2. «jednocześnie, wspólnie, razem» Przeskakiwać po dwa stopnie naraz. Mieć wiele zmartwień naraz. Nie poznasz wszystkiego… …   Słownik języka polskiego

  • subiekcja — ż I, DCMs. subiekcjacji; lm D. subiekcjacji (subiekcjacyj) przestarz. «trud, kłopot, ambaras» Robić komuś subiekcję. Nie rób sobie ze mną subiekcji. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • ambarasas — ×ambarãsas (l. ambaras, brus. aмбapac) sm. (2) 1. vargas, keblumas: Važiuoti su tiek daug daiktų didelis ambarasas Kn. 2. triukšmas, barnis, ginčas: Kap tik išgeria kiek, tuoj ir kelia ambarãsą Prl …   Dictionary of the Lithuanian Language