rezon


rezon
REZÓN, rezoane, s.n. (înv.) 1. Îndreptăţire, justificare, cauză, motiv, temei. 2. Raţiune, judecată dreaptă. ♢ expr. A pune (pe cineva) la rezon = a învăţa minte (pe cineva), a pune la respect; a constrânge să judece mai bine, să se poarte cum trebuie. ♦ (Cu valoare de interjecţie) Ai dreptate! just! da! desigur! – Din fr. raison.
Trimis de IoanSoleriu, 13.09.2007. Sursa: DEX '98

REZÓN s. v. argument, cauză, considerent, dreptate, îndreptăţire, judecată, juste-ţe, justificare, minte, mobil, motiv, motivare, motivaţie, pricină, prilej, ra-ţionament, raţiune, temei, temeinicie.
Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime

rezón s. n., pl. rezoáne
Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic

REZ//ÓN rezonoáne n. Temei justificativ (al unei acţiuni sau atitudini); bază raţională. A avea rezon.A pune pe cineva la rezon a pune pe cineva la respect. /<fr. raison
Trimis de siveco, 22.08.2004. Sursa: NODEX

Dicționar Român. 2013.

Look at other dictionaries:

  • rezon — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. rezonnie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} pewność siebie, śmiałość, odwaga, swoboda : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieć rezon. Nabrać rezonu. Tracić rezon. <fr.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Rezon — Rezon, so v.w. Reson …   Pierer's Universal-Lexikon

  • REZON — fil. Eliodae, profligatô a Davide Adad. ezeris exercitu. a domino suo fugiens, congregatis hominibus se turmae principem effecit, cum quibus Damascum profectus, regnum ibi sibi posterisque constituit, 1. Regum c. 11. v. 23. quod postea Salomoni,… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • rèzōn — m 〈G rezóna〉 1. {{001f}}stav, razlog na kojem se zasnivaju čiji postupci i držanje 2. {{001f}}razboritost, uviđanje ⃞ {{001f}}ima (nema) ∼a pametno je (nije pametno), korisno je (nije korisno) ✧ {{001f}}fr …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • rezon — rèzōn m <G rezóna> DEFINICIJA 1. stav, razlog na kojem se zasnivaju čiji postupci i držanje 2. razboritost, uviđanje FRAZEOLOGIJA ima (nema) rezona pametno je (nije pametno), korisno je (nije korisno) ETIMOLOGIJA fr. raison …   Hrvatski jezični portal

  • rezón — sustantivo masculino 1. Área: marina Ancla pequeña de cuatro puntas, utilizada por las embarcaciones menores …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • rezón — (De rizón). m. Ancla pequeña, de cuatro uñas y sin cepo, que sirve para embarcaciones menores …   Diccionario de la lengua española

  • rezón — ► sustantivo masculino NÁUTICA Ancla pequeña, de cuatro uñas y sin cepo, usada en embarcaciones menores. * * * rezón (de «rizón») m. *Ancla pequeña de cuatro uñas y sin cepo, que se emplea para embarcaciones menores. * * * rezón. (De rizón). m.… …   Enciclopedia Universal

  • rezon — m IV, D. u, Ms. rezonnie, blm «pewność siebie, swoboda; śmiałość, rezolutność» Mieć, stracić rezon. Nabrać rezonu. Nie tracić rezonu. ‹z fr.› …   Słownik języka polskiego

  • rezón — a m (ọ̑) knjiž. smisel, upravičenost, razlog: to pripovedništvo je našlo svoj rezon v iskanju nove moralne podobe človeka; prim. raison d être …   Slovar slovenskega knjižnega jezika